پس از استارمر: رقابت برای وزیر دارایی شدن در کابینه اندی برنهام

کناره‌گیری سر کیر استارمر توجه‌ها را به این معطوف کرده که در صورت نخست‌وزیر شدن اندی برنهام چه کسی مسئول خزانه‌داری خواهد شد.

کناره‌گیری سر کیر استارمر یک رقابت جدید را بر سر این‌که چه کسی می‌تواند مدیریت امور مالی بریتانیا را برعهده بگیرد، به راه انداخته است؛ اندی برنهام به طور گسترده‌ای انتظار می‌رود نخست‌وزیر بعدی شود و احتمالاً جایگزینی وزیر دارایی ریچل ریوز را مدنظر قرار دهد.

این انتخاب فراتر از وست‌مینستر اهمیت دارد. وزیر دارایی بعدی با پرونده اقتصادی دشواری روبه‌رو خواهد شد که شامل بدهی بالا، رشد ضعیف، اصلاحات رفاهی، فشارهای مربوط به هزینه‌های دفاعی و پیامدهای جنگ بین آمریکا و اسرائیل با ایران است.

وِس استریتینگ، وزیر بهداشت پیشین، به‌عنوان گزینه محبوب در میان شرط‌بندان توصیف شده است، پس از آن‌که از حمایت برنهام حمایت کرد و به‌جای دنبال کردن رهبری حزب، پشت او ایستاد. سایمون فرنچ، اقتصاددان ارشد در پانمِر لیبِروم، به بی‌بی‌سی گفته است که استریتینگ «گزینه‌ای نسبتاً موافق بازار» خواهد بود به‌خاطر اظهاراتش در حمایت از رشد، اگرچه او همچنین گفت استریتینگ می‌تواند ریسک سیاسی داشته باشد اگر بعدها برای رهبری تلاش کند.

لرد جیم اونیل، اقتصاددان و عضو مستقل مجلس اعیان که به برنهام مشورت داده است، هشدار داد که خزانه‌داری را به‌عنوان پاداش حمایت سیاسی تلقی نکنند. او به بی‌بی‌سی گفت: «واضح است که برخی افراد در تلاش برای تصدی وزارت دارایی هستند که احساس می‌کنند به‌خاطر حمایتش از آنها حق دارند»، بدون آن‌که نامی ببرد.

اد میلیبند نیز در فهرست گزینه‌های محتمل جایگاه بالایی دارد. رهبر سابق حزب کارگر از نظر سیاسی نزدیک‌تر به برنهام از استریتینگ تلقی می‌شود، امری که پل جانسون، مدیر سابق موسسه مطالعات مالی، گفته می‌تواند به جلوگیری از اصطکاک بین شماره 10 و شماره 11 کمک کند. اما کارنامه میلیبند به‌عنوان وزیر انرژی می‌تواند توجه سرمایه‌گذاران و اتحادیه‌ها را جلب کند، و منتقدان موضع او درباره خالص صفر را به نگرانی‌هایی درباره هزینه‌های انرژی و مشاغل در دریای شمال مرتبط می‌دانند.

پَت مک‌فدِن، وزیر کار و رفاه اجتماعی، از دید برخی تحلیلگران گزینه‌ای باثبات‌تر برای خزانه‌داری محسوب می‌شود. او مسئولیت‌هایی در سایه خزانه را برعهده داشته و در دولت قبلی کارگر به‌عنوان وزیر تجارت خدمت کرده است، در حالی که مأموریت فعلی او در زمینه رفاه می‌تواند در صورت تبدیل اصلاحات به یکی از بزرگ‌ترین وظایف وزیر دارایی بعدی، مرتبط باشد. فرنچ گفت بازارها ممکن است مک‌فدِن را «ایمن‌ترین گزینه» ببینند، اگرچه ارتباط نزدیک او با استارمر ممکن است به ضررش تمام شود اگر برنهام بخواهد شکاف سیاسی آشکارتری ایجاد کند.

ایوت کوپر، که اکنون وزیر امور خارجه است، گزینه‌ای احتمالی میانجی نیز قلمداد می‌شود. او پیش‌تر به‌عنوان دبیر ارشد خزانه در دولت گوردون براون خدمت کرده و از نظر سیاسی بین میلیبند و چهره‌های محتاط‌تر مالی اطراف کابینه قرار دارد. دنی هِوِسون از AJ Bell او را به بی‌بی‌سی «گزینه‌ای میانه» توصیف کرد، اما همچنین «تاحدی ناشناخته» دانست.

ریوز هنوز هم ممکن است در سمت خود باقی بماند، اگرچه گزارش بی‌بی‌سی می‌گوید این احتمال کمتر به‌نظر می‌رسد به‌خاطر پیوندهای نزدیک او با استارمر. برنهام پیش‌تر گفته بود قواعد مالی ریوز را حفظ خواهد کرد، و ریوز در جلسات عکاسی برنهام در وست‌مینستر پس از ادای سوگند او به‌عنوان نماینده Makerfield در روز دوشنبه حضور داشت، هرچند او در سخنرانی کناره‌گیری استارمر غایب بود.

سایر نام‌هایی که مطرح شده‌اند شامل وزیر کشور شابانا محمود، وزیر دفاع پیشین جان هیلی، دارن جونز و تورستن بل هستند. فعلاً سؤال کلیدی این است که آیا برنهام خواهان تداوم در خزانه‌داری است، یک انتصاب رویکردی مناسب بازار می‌خواهد یا وزیر دارایی را می‌خواهد که همسو‌تر با غریزه‌های سیاسی خودش باشد.