اگر حزب کارگر علیه کیر استارمر بشورد، چه کسی می‌تواند رهبری او را به چالش بکشد؟

کیر استارمر می‌گوید به اداره امور ادامه خواهد داد، اما نمایندگان حزب کارگر جانشینان احتمالی از جمله وس استریتینگ، اندی برنهام و آنجلا رِیْنِر را بررسی می‌کنند.

سر کیر استارمر در درون حزب کارگر تحت فشار فزاینده‌ای قرار دارد و جانشینان احتمالی در حال بحث‌اند، هرچند هنوز رقابت رهبری آغاز نشده و هیچ نامزد علناً اعلام نکرده می‌خواهد او را جایگزین کند.

بی‌بی‌سی گزارش داده آینده سیاسی نخست‌وزیر در ابهام است، پس از آنکه وزیر کشور او، چندین وزیر و بیش از ۸۰ نماینده خواستار رفتن او شدند، یا فوراً یا در آینده نزدیک. استارمر به کابینه روز سه‌شنبه گفت که «به اداره امور ادامه خواهم داد» و افزود رقابت آغاز نشده است.

این ابهام اهمیت دارد چون هر مبارزه برای رهبری حزب کارگر در واقع رقابتی برای تصدی نخست‌وزیری نیز خواهد بود. فعلاً میان نمایندگان حزب کارگر اجماع روشنی درباره اینکه در صورت برکناری یا کناررفتن استارمر چه کسی باید جای او را بگیرد، وجود ندارد.

وس استریتینگ، وزیر بهداشت، یکی از شناخته‌شده‌ترین نام‌هاست. او از زمان ورود حزب کارگر به دولت در ۲۰۲۴ مسئول پرونده بهداشت بوده، پس از سه سال سایه‌داری این سمت در اپوزیسیون. استریتینگ که برای اولین‌بار در ۲۰۱۵ به پارلمان راه یافت، پیش‌تر رهبری اتحادیه ملی دانشجویان را برعهده داشت و به‌عنوان عضو شورای شهری لندن خدمت کرده است.

استریتینگ به‌عنوان یکی از قوت‌های ارتباطی کابینه شناخته می‌شود و می‌تواند به کاهش فهرست انتظارهای NHS به‌عنوان یک دستاورد دولتی اشاره کند. او پیش‌تر درباره جاه‌طلبی‌های رهبری خود صریح بوده و در میان نمایندگان حزب کارگر، به‌ویژه در مرکز و راست حزب، حمایت دارد. همین موقعیت می‌تواند برای او در میان اعضای حزب که عموماً چپ‌تر از پارلمان هستند مشکل‌ساز باشد.

اندی برنهام، شهردار منطقه بزرگ منچستر، یکی دیگر از چهره‌های مهمی است که زیر نظر است. او تقریباً یک دهه است منطقه را اداره می‌کند و بر اساس گزارش بی‌بی‌سی، در میان نمایندگان حزب کارگر حمایت قوی‌ای دارد و نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد او محبوب‌ترین سیاستمدار حزب کارگر در میان رأی‌دهندگان است. برنهام نیز علاقه‌اش به به‌دست‌گرفتن منصب عالی را پنهان نکرده است.

مشکل فوری او هم رویه‌ای و هم سیاسی است: او در حال حاضر نماینده مجلس نیست. برنهام از ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۷ نماینده حوزه Leigh بود و پست‌های ارشدی در دولت از جمله در بخش سلامت و فرهنگ داشت، اما برای ارائه یک رقابت جدی برای No 10 نیاز به بازگشت به پارلمان دارد. او دو بار برای رهبری حزب کارگر رقابت کرده و در ۲۰۱۰ به اد میلیبند و در ۲۰۱۵ به جرمی کوربین باخته است.

آنجلا رِیْنِر نیز همچنان پایگاه مهمی در حزب دارد. معاون سابق نخست‌وزیر و وزیر مسکن از سیاست اتحادیه‌های کارگری به پارلمان در ۲۰۱۵ راه یافت و به یکی از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های حزب کارگر تبدیل شد. حمایت او در بخش‌هایی از چپ حزب و در میان نمایندگان منچستر بزرگ با حمایت برنهام هم‌پوشانی دارد.

موقعیت رِیْنِر با کناره‌گیری او در ۲۰۲۵ پس از اعتراف به اینکه مالیات کافی بابت خرید یک خانه جدید پرداخت نکرده، پیچیده شده است. او هنوز در انتظار نتیجه تحقیقات HMRC است که می‌تواند بر هر تلاش فوری برای رهبری تأثیر بگذارد.

اسامی دیگری هم مطرح شده‌اند، از جمله اد میلیبند، وزیر انرژی، و شابانا محمود، وزیر کشور، هرچند هر دو با پرسش‌هایی درباره حمایت روبه‌رو خواهند شد. میلیبند صحبت‌ها درباره بازگشت به رهبری را رد کرده، در حالی که تغییرات مهاجرتی محمود در میان نمایندگان حزب کارگر نگرانی‌افزا بوده است. طبق قوانین حزب کارگر، استارمر در صورت آغاز رقابت رهبری نیز می‌تواند نامزد شود — و او گفته در این صورت چنین خواهد کرد.