رقاصه‌های مونترال و دیگر کارگران صنعت جنسی برای شنبه در جریان آخر هفتهٔ F1 اعتصاب خواهند کرد تا خواستار شرایط کاری ایمن‌تر، حمایت‌های نیروی کار و لغو جرم‌انگاری شوند.
رقاصه‌های مونترال و دیگر کارگران صنعت جنسی قصد دارند در طول آخر هفتهٔ فرمول یک شهر، کار خود را متوقف کنند و از یکی از شلوغ‌ترین بازه‌های زمانی برای باشگاه‌های محلی استفاده کنند تا برای شرایط کاری امن‌تر، کاهش هزینه‌های محل کار و تلاش گسترده‌تری برای لغو جرم‌انگاری کار جنسی فشار بیاورند.
این اقدام شنبه توسط رقاصه‌ای به نام Adore Goldman و کمیتهٔ خودمختار کار جنسی (Sex Work Autonomous Committee؛ SWAC)، گروهی مدافع که او آن را بنیان‌گذاری مشترک کرده است، سازمان‌دهی می‌شود. گلدمن به CBC گفت که طبقه‌بندی رایجِ رقاصه‌ها به‌عنوان پیمانکاران مستقل به باشگاه‌ها اجازه داده از زیر بار الزاماتی که معمولاً با وضعیت کارمندی همراه است، از جمله مسئولیت قوی‌تر برای ایمنی محل کار، شانه خالی کنند.
«وقتی به‌عنوان کارمند شناخته شوید، کارفرماهایتان باید امنیت شما و ... سلامت روانی‌تان در محل کار را تضمین کنند»، گلدمن گفت. CBC اعلام کرد به‌خاطر نگرانی‌های ایمنی با نام حرفه‌ای او را معرفی می‌کند.
اعتراض قرار است بخشی از تمرکزش را روی «هزینه‌های بار» بگذارد، هزینه‌هایی که رقاصه‌ها برای کار کردن به باشگاه‌ها می‌پردازند. گلدمن گفت این هزینه‌ها می‌تواند از $15 تا $100 متغیر باشد و ممکن است در طول آخر هفتهٔ F1 افزایش یابد، حتی اگر باشگاه‌ها معمولاً تعداد بیشتری رقاص را هم‌زمان برنامه‌ریزی کنند و در نتیجه درآمد هر کارگر محدود شود. برخی از افراد در این صنعت می‌گویند این هزینه‌ها به پوشش مخارجی از جمله حقوق موسیقی، نگهداری رختکن و برق کمک می‌کند.
گلدمن و دیگر کارگران نظامی را توصیف کردند که در آن رقاصه‌ها برای کار کردن پول می‌پردازند، برای درآمد متکی به انعام و رقص‌های خصوصی هستند و به‌دلیل اینکه به‌عنوان پیمانکار و نه کارمند رفتار می‌شوند، از بابت برنامه‌ریزی و ثبات درآمد نااطمینان دارند. یک دانشجو و فیلم‌ساز مونترالی که به‌عنوان رقاصه کار می‌کند به CBC گفت که در شیفت‌های عادی حدود $60 بابت هزینهٔ بار می‌پردازد، پیش از آنکه انعام‌های مرسوم به نگهبانان و دی‌جی‌ها حساب شود، و گفته است که گاهی شیفت‌ها را با بدهی ترک کرده است. CBC نام او را فاش نکرد چون بیم داشت از دست دادن کار به‌خاطر تلاش‌ها برای اتحادیه‌سازی.
سازمان‌دهندگان می‌گویند اختلاف همچنین مربوط به ایمنی است. گلدمن گفت غالباً رقاصه‌ها مجبورند خودشان قواعد باشگاه را در برابر مشتریان اجرا کنند، در حالی که فیلم‌ساز گفت او آموزش رسمی دربارهٔ نحوهٔ برخورد با مشتریان هنجارشکن دریافت نکرده و اغلب برای حفاظت به سایر رقاصه‌ها تکیه می‌کند.
پلیس مونترال به CBC گفت حضورشان در اماکن شبانه متمرکز بر ایمنی عمومی، پیشگیری از جرم، رصد علائم استثمار یا قاچاق و اطمینان از ایمنیِ کارگران و عموم است. پلیس گفت از برخی کارگران بازخورد مثبت دریافت کرده است. CBC گزارش داد چندین بار تلاش کرده با باشگاه‌های استریپ مونترال برای گرفتن نظر تماس بگیرد اما پاسخی دریافت نکرد.
این اقدام بخشی از تلاش گسترده‌تری است که گلدمن و SWAC برای ساختن یک اتحادیه دنبال می‌کنند که می‌تواند انواع مختلفی از کارگران جنسی، از جمله کارکنان سالن‌های ماساژ، را در بر گیرد. در کانادا فروش خدمات جنسی قانونی است، اما خریداران ممکن است با تعقیب قضایی مواجه شوند؛ چارچوب قانونی و انگ اجتماعی حول کار جنسی همچنان در مرکز خواسته‌های سازمان‌دهندگان قرار دارد.
همه در این صنعت با مسیر پیش‌رو موافق نیستند. CBC گزارش داد برخی نظرات آنلاین نگرانی‌هایی را دربارهٔ دستمزد، انعطاف‌پذیری و خطرات برای کارگران مهاجر در صورت تغییر نحوهٔ عملکرد صنعت در پی تلاش‌های سازمان‌دهی مطرح کرده‌اند.
گلدمن گفت این مسائل را می‌توان از طریق مذاکرهٔ جمعی حل کرد.
گلدمن برآورد می‌کند دست‌کم 50 رقاص، کارکنان سالن‌های ماساژ و دیگران در صنعت جنسی در این اقدام شرکت خواهند کرد. پس از یک راهپیمایی در مرکز شهر، شرکت‌کنندگان قصد دارند بروشورهایی را بیرون از اماکن بین مشتریان، عابران و دیگر کارگران توزیع کنند، و پرسش بلندمدت این است که آیا اقدام شنبه می‌تواند به تلاش رسمی برای مذاکرهٔ جمعی تبدیل شود یا نه.
نظرات (0)
برای ثبت نظر لطفاً وارد شوید.
هنوز هیچ نظری ثبت نشده است.