بایر از طرح جمهوری‌خواهان برای بازگرداندن آرلینگتون و الکساندریا به واشنگتن انتقاد کرد

دونالد بایر، نماینده، طرح جمهوری‌خواهان برای انتقال آرلینگتون و الکساندریا به واشنگتن، دی.سی. را پس از آنکه رای‌دهندگان ویرجینیا نقشه‌ای جدید حمایت‌شده توسط دموکرات‌ها را تصویب کردند، محکوم کرد.

دونالد بایر با صراحت از طرحی جمهوری‌خواه برای بازگرداندن آرلینگتون و الکساندریا به واشنگتن، دی.سی. انتقاد کرد و این لایحه را پاسخی سیاسی به تصویب نقشهٔ جدید حوزه‌های انتخابیه حمایت‌شده از سوی دموکرات‌ها توسط رای‌دهندگان ویرجینیا دانست.

پیشنهادی از سوی ریچ مک‌کُرمیک، نماینده جمهوری‌خواه از جورجیا، با عنوان «Make D.C. Square Again Act»، درصدد بازگرداندن محدودهٔ اولیهٔ ۱۰۰ مایل مربعی ناحیه کلمبیا با برگردانِ بازپس‌دادنِ سال ۱۸۴۶ است که آنچه اکنون شهرستان آرلینگتون و شهر الکساندریا نامیده می‌شود را به ویرجینیا بازگرداند.

این نبرد اهمیت دارد چون آن جوامع شمالی ویرجینیا عمدتاً دموکرات هستند و داخل حوزهٔ انتخابیهٔ بایر قرار دارند، به‌علاوه بخشی از جنوب فرفکس. مک‌کُرمیک استدلال کرده که حدود 250,000 رای در آرلینگتون و الکساندریا باید به‌عنوان بخشی از واشنگتن شمرده شوند، نه ویرجینیا. بایر، نماینده دموکرات ویرجینیا، گفت این طرح صدها هزار از موکلان او را در انتخابات فدرال از حق رای محروم خواهد کرد زیرا ساکنان دی.سی. نمایندگی رأی‌دهنده‌ای در کنگره ندارند.

«لایحهٔ ریچ مک‌کُرمیک یک عصیان قانون‌گذاری شرم‌آور است»، بایر به Fox News Digital گفت و این پیشنهاد را غیرقانونی و اتلاف وقت خواند. او گفت جمهوری‌خواهان عصبانی از همه‌پرسی بازتقسیم حوزه‌های ویرجینیا «کسی جز خودشان برای سرزنش ندارند.»

لایحهٔ مک‌کُرمیک یکی از قدیمی‌ترین اختلافات مرزی در منطقه پایتخت را نشانه گرفته است. شهرستان الکساندریا، که بعدها به شهرستان آرلینگتون و شهر الکساندریا تبدیل شد، در قرن نوزدهم به ویرجینیا بازگردانده شد در حالی که اختلافاتی دربارهٔ حکومت محلی، نارضایتی‌های اقتصادی و تنش‌ها بر سر تجارت بردگان الکساندریا وجود داشت. تلاش‌های بعدی برای خنثی‌کردن آن بازگشت در سنا شکست خورد، اگرچه این ایده در مواردی از حمایت چهره‌هایی از جمله آبراهام لینکلن و ویلیام هوارد تافت برخوردار شد.

مک‌کُرمیک استدلال می‌کند که بند محوطه‌ها (Enclave Clause) در قانون اساسی مرزهای دی.سی. را تحت اختیارات کنگره قرار می‌دهد و اجازهٔ بازگرداندن قلمرو ناحیه به ایالت‌ها را نمی‌دهد. او در بیانیه‌ای دربارهٔ این لایحه گفت این اقدام «ناحیهٔ کلمبیا را همان‌طور که بنیان‌گذاران تصور می‌کردند بازمی‌گرداند.»

اعتراضات حقوقی و سیاسی هم‌اکنون بخشی از مناقشه‌اند. زک اسمیت، معاون سابق دادستان ایالات متحده و پژوهشگر Heritage Foundation، بازپس‌دادن اولیه را از نظر حقوقی مشکل‌دار توصیف کرده، در عین حال استدلال کرده که نباید از تاریخ برای تغییر رادیکال مرزها و وضعیت دی.سی. از طریق قوانین ساده استفاده شود. یک سخنگو برای فرماندار ویرجینیا، ابیگیل اسپنبرگر، نیز این پیشنهاد را رد کرد و گفت جمهوری‌خواهان در کنگره باید بر هزینه‌هایی که خانواده‌ها با آن مواجه‌اند تمرکز کنند نه بر انتقال آرلینگتون و الکساندریا خارج از ویرجینیا.

برخی جمهوری‌خواهان در ویرجینیا این ایده را تأیید کرده‌اند. نماینده رن ویلیامز از شهرستان پاتریک به Fox News Digital گفت که او از این اقدام حمایت می‌کند و گفت ایالت باید آنچه او «ناسازگاری در مرزهای پایتخت» نامیده را حل کند.

فعلاً مسیر این لایحه نامشخص است. اگر پیش برود، حذف آرلینگتون و الکساندریا از ویرجینیا می‌تواند نقشهٔ جدید حمایت‌شده توسط دموکرات‌ها را مختل کند، نقشه‌ای که بر حومه‌های متمرکز آبی شمال ویرجینیا همراه با مراکز شهری مانند ریچموند، نرفولک و شارلوتزویل تکیه دارد. اینکه آیا این پیشنهاد در کنگره پیش خواهد رفت، از پس چالش‌های حقوقی برخواهد آمد یا فراتر از یک مبارزه بر سر بازتقسیم حوزه‌ها می‌رود، نامشخص باقی مانده است.