South East Water جان هالسال را به‌عنوان مدیرعامل منتخب معرفی کرد

South East Water جان هالسال را به‌عنوان مدیرعامل منتخب معرفی کرده است، در حالی که این تأمین‌کننده تحت بررسی قرار دارد به‌خاطر قطعی‌ها، بدهی و قابلیت اطمینان خدمات.

South East Water هالسال را به‌عنوان مدیرعامل منتخب خود معرفی کرده و با انتخاب یک چهره خارجی از صنعت، او را جایگزین دیوید هینتون ساخته است، پس از ماه‌ها انتقاد درباره اختلال‌های تأمین در کنت و ساسکس.

شرکت گفت انتصاب هالسال منوط به تأیید نهادهای نظارتی است. او پیش‌تر در Thames Water، South West Water و Network Rail کار کرده و قرار است پس از ترک هینتون، پس از یک دوره تحویل مسئولیت، کار را به‌عهده بگیرد.

این تغییر رهبری در حالی رخ می‌دهد که تأمین‌کننده آب تحت فشار مشتریان، سیاست‌مداران و نهادهای نظارتی باقی مانده است. ده‌ها هزار مشتری South East Water در جریان حوادث نوامبر، دسامبر، ژانویه و مه یا آب خود را از دست دادند یا با فشار پایین آب مواجه شدند.

نهاد ناظر Ofwat اخیراً پیشنهادی برای جریمه ۲۲ میلیون پوندی علیه شرکت مطرح کرده است به‌خاطر مشکلاتی که بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳، ۲۸۶,۰۰۰ نفر در کنت و ساسکس را متاثر کرده است.

هالسال گفت اولویت‌های اولیه او «پاسخ به نگرانی‌های فوری مشتریان» و ایجاد بهبودهای کوتاه‌مدت خواهد بود. در بلندمدت، او گفت رهبری بزرگ‌ترین برنامه سرمایه‌گذاری شرکت به ارزش ۲.۱ میلیارد پوند را برای بهبود قابلیت اطمینان و تاب‌آوری برعهده خواهد داشت.

«من منتظر همکاری با مشتریان، شرکای جامعه، نهادهای ناظر و همکاران هستم تا اعتماد به South East Water را بازسازی کنیم، بهبودهایی را که کسب‌وکار باید ارائه دهد پیش ببریم و تغییراتی را که مردم می‌خواهند ببینند، ایجاد کنیم،» هالسال گفت.

مایک مارتین، نماینده تونبریج ولز، از تصمیم برای آوردن رهبری از بیرون شرکت استقبال کرد و گفت ایده‌های تازه پس از «سال‌ها کاهش مدیریت‌شده» به‌طور فوری لازم بودند. او افزود: «امیدوارم این نقطه عطف واقعی برای شرکت باشد.»

شرکت همچنین بار مالی سنگینی را به دوش دارد. گزارش سالانه South East Water نشان می‌دهد £1.3bn بدهی وجود دارد، در حالی که قبوض مشتریان به‌طور متوسط از آوریل ۷٪ افزایش یافت و میانگین قبض سالانه را به £324 رساند.

اکنون انتصاب هالسال به مرحله تأیید نهادهای نظارتی می‌رود و مشتریان و ناظران احتمالاً تغییر را با این معیار خواهند سنجید که آیا قابلیت اطمینان تأمین پس از مجموعه‌ای از شکست‌های مختل‌کننده بهبود می‌یابد یا خیر.