پرش به محتوا
BetaVoices
BetaVoices
مذاکرات هسته‌ای ایران

پافشاری ترامپ درباره ایران بارها به توافق هسته‌ای‌ای که او کنار گذاشت بازمی‌گردد

با نبود توافقی که جنگ را پایان دهد، برنامه جامع اقدام مشترک (JCPOA) ۲۰۱۵ بار دیگر معیاری برای سنجش وعده ترامپ مبنی بر توافقی قوی‌تر با تهران شده است

زبان مبدا: English ترجمه شده با هوش مصنوعی به Persian
0
پافشاری ترامپ درباره ایران بارها به توافق هسته‌ای‌ای که او کنار گذاشت بازمی‌گردد
مکان
Washington
Washington, District of Columbia, United States
ترامپ می‌گوید هر توافقی با ایران که به دست آورد از برجام ۲۰۱۵ قوی‌تر خواهد بود، اما هنوز توافقی که جنگ را خاتمه دهد حاصل نشده و کارشناسان می‌گویند سازوکارهای نظارتی این پیمان قدیمی اهمیت دارند.

ترامپ می‌گوید هر توافقی با ایران که به دست آورد از برجام ۲۰۱۵ قوی‌تر خواهد بود، اما هنوز توافقی که جنگ را خاتمه دهد حاصل نشده و کارشناسان می‌گویند سازوکارهای نظارتی این پیمان قدیمی اهمیت دارند.

رئیس‌جمهور دونالد ترامپ بار دیگر نبود توافقی که جنگ را پایان دهد با حمله به توافق هسته‌ای دوران اوباما که در ۲۰۱۸ از آن خارج شد توجیه می‌کند، حتی در حالی که همچنان علامت می‌دهد مذاکرات با تهران در حال پیشرفت است.

این توافق قبلی، برنامه جامع اقدام مشترک (JCPOA)، در سال ۲۰۱۵ بین ایران و یک ائتلاف بین‌المللی که شامل ایالات متحده تحت ریاست‌جمهوری باراک اوباما بود حاصل شد. این توافق بخشی از برنامه هسته‌ای ایران را محدود کرد و در ازای رفع مشروط تحریم‌های مرتبط با هسته‌ای، نظارت‌های گسترده‌تری را تحمیل کرد.

ترامپ به NBC News گفت که ایران در گذشته با «رهبری‌ای بسیار ضعیف و ناکارآمد» روبه‌رو بوده و وقتی از او پرسیدند چرا تهران هنوز در مذاکرات دست نگه داشته، گفت: «کمی طول می‌کشد … این باید خیلی پیش انجام می‌شد.»

این اختلاف اکنون اهمیت دارد زیرا جنگ با ایران وارد ماه چهارم شده و هنوز توافق کوتاه‌مدتی برای برقراری صلح حاصل نشده، چه رسد به چارچوب جدیدی برای مهار جاه‌طلبی‌های هسته‌ای ایران. ترامپ بارها گفته هر توافقی که به دست آورد از JCPOA قوی‌تر خواهد بود، در حالی که بسیاری از کارشناسان امنیت ملی می‌گویند پیمان ۲۰۱۵ در کند کردن فعالیت‌های هسته‌ای ایران و ایجاد سامانه بازرسی‌ای به‌طرز غیرمعمولی تهاجمی موفق بود.

برجام ذخایر اورانیوم غنی‌شده ایران را برای ۱۵ سال در حدود 660 پوند با غنای 3.67% محدود می‌کرد، سطحی که با استفاده در نیروگاه‌های هسته‌ای تجاری مرتبط است. این توافق همچنین کاهش تعداد سانتریفیوژهای نصب‌شده، اقداماتی برای جلوگیری از تولید پلوتونیوم مناسب برای تسلیحات و محدودیت‌هایی در توسعه زیرساخت هسته‌ای را می‌طلبید. برخی از مفاد دائمی بودند و برخی دیگر به‌گونه‌ای طراحی شده بودند که برای ۱۰، ۱۵، ۲۰ سال یا مدت‌های طولانی‌تر دوام داشته باشند.

ارنست مونیز، که هنگام نهایی‌شدن توافق وزیر انرژی آمریکا بود، به CNBC گفت یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های آن رژیم راستی‌آزمایی‌اش بود، از جمله دسترسی برای بازرسان بین‌المللی به مکان‌های مخفی مشکوک ظرف 24 روز. کیلسی داونپورت از Arms Control Association سیستم نظارتی را مؤثر و به‌طرز غیرمعمولی تهاجمی توصیف کرد، در حالی که اشاره کرد توافق بی‌نقص نبود.

مخالفان JCPOA به مفاد زمان‌پایان آن اعتراض داشتند و استدلال می‌کردند که این توافق به‌طور کافی برنامه موشکی ایران یا حمایت این کشور از تروریسم را پوشش نمی‌دهد. ترامپ که در دوره اول خود ایالات متحده را از این پیمان خارج کرد، مدت‌هاست استدلال کرده توافق به ایران اجازه می‌داد به سمت تسلیحات هسته‌ای حرکت کند.

از زمان خروج آمریکا، ایران محدودیت‌های هسته‌ایِ JCPOA را نقض کرده است، از جمله افزایش غنی‌سازی اورانیوم و کاهش برخی از اقدامات شفاف‌ساز. جدیدترین ارزیابی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی که CNBC به آن استناد کرده می‌گوید ذخیره اورانیوم غنی‌شده ایران تا ژوئن 2025 نزدیک به 21,800 پوند بوده است، از جمله بیش از 970 پوند با غنای تا 60%. اورانیوم درجه تسلیحاتی عموماً 90% غنی‌شده در نظر گرفته می‌شود، هرچند اورانیومی که تا 60% غنی شده باشد نیز می‌تواند به‌عنوان یک ماده انفجاری هسته‌ای به‌کار رود.

مونیز به CNBC گفت که JCPOA اکنون «تاریخ» است چون ایران آن را رعایت نمی‌کند، به این معنا که هر دیپلماسی فعلی نیاز به توافقی جدید خواهد داشت. پرسش باز این است که آیا ترامپ می‌تواند توافقی به دست آورد که هم به درگیری کنونی پایان دهد و هم محدودیت‌های قابل‌اعتمادی را بر برنامه هسته‌ای‌ای که از زمان فروپاشی توافق اولیه پیش رفته، بازگرداند.

حمایت از BetaVoices

خواندن گزارش‌های ما رایگان است. خوانندگانی که از BetaVoices حمایت می‌کنند آن را رایگان نگه می‌دارند.